Klaar maar niet voorbereid: de realiteitstoets voor metaalverpakkingen in 2028
Wat deskundigen wereldwijd onthullen over de toekomst van blikjes maken en afvullen
De metaalverpakkingsindustrie weet wat er komen gaat. De vraag is of het snel genoeg gaat om eraan te voldoen.
Dat is de centrale bevinding van ons nieuwe rapport, dat we hebben ontwikkeld om beter te begrijpen hoe producenten van blikjes en vulmiddelen over de hele wereld zich voorbereiden op de uitdagingen die voor ons liggen. We ondervroegen 200 professionals in metaalverpakkingen in het VK, de VS, India en Duitsland – en wat ze ons vertelden is dat de industrie op een kruispunt staat.
Drie prioriteiten, één verhaal
Toen we de respondenten vroegen naar hun topprioriteiten voor de komende drie jaar, kwamen drie nauw met elkaar verbonden punten van zorg naar voren: structurele integriteit en deukbestendigheid (33%), kostenbeheersing te midden van de volatiliteit van grondstoffen (31%) en doelstellingen op het gebied van duurzaamheid en recycleerbaarheid (30%). Dit zijn geen op zichzelf staande uitdagingen – het is een onderling samenhangende druk die wordt aangejaagd door strengere wereldwijde regelgeving en de niet aflatende vraag naar lichtere, duurzamere verpakkingen.
“Deze drie prioriteiten vertellen één verhaal”, zegt Stefan Welker, onze Strategic Segment Manager voor Rigid Packaging. “De industrie worstelt met een ongekende technische uitdaging.”
Een kwaliteitsdetectiekloof die zich in het volle zicht verbergt
De meest opvallende bevinding is misschien wel hoe – en wanneer – kwaliteitsproblemen worden geïdentificeerd. Een significante 86% van de respondenten noemde het te laat ontdekken van kwaliteitsproblemen in de productie als het grootste technische risico voor de industrie.
De weg vooruit is duidelijk. Handmatige processen zorgen voor variabiliteit en inconsistentie bij de operator en menselijke tests kunnen de moderne productiesnelheden gewoon niet bijhouden. Meer geautomatiseerde, frequentere en beter herhaalbare metingen zijn het antwoord – ze verminderen de afhankelijkheid van de operator en zorgen ervoor dat de kwaliteitsgegevens gelijke tred houden met de productie.
“De technologie bestaat. Het is bewezen,” benadrukt Stefan. “Wat ontbreekt is de bereidheid om te investeren.”
De automatiseringsparadox
Het onderzoek versterkt deze spanning. In totaal 92% van de respondenten is het ermee eens dat ze moeite hebben om consistente, herhaalbare metingen uit te voeren in verschillende ploegen, operators of locaties – een cijfer dat een belangrijke vraag oproept: zou meer automatisering hier verandering in brengen? En 81% erkent dat hun tests te afhankelijk zijn van handmatige of door operators geleide processen. Toch blijft de toepassing van geautomatiseerde, lijngestuurde metingen beperkt.
“Veel organisaties weten dat hun huidige aanpak ontoereikend is,” merkt Stefan op, “maar ze zien automatisering eerder als kostenbelemmerend dan als kostenbesparend.”
Regionaal vertrouwen – en de grenzen ervan
Over het geheel genomen heeft 88% van de respondenten er vertrouwen in dat ze de belangrijkste uitdagingen op het gebied van metaalverpakkingen tegen 2028 aankunnen. Maar het vertrouwen verschilt sterk per geografie. India staat bovenaan met 96%, gevolgd door Duitsland (92%), de VS (84%) en het VK (78%). Achter deze cijfers gaan verschillende regionale realiteiten schuil – van de complexiteit van de toeleveringsketen na de Brexit in het VK tot de onzekerheid over handelstarieven in de VS.
De kloof tussen weten en doen
Het volledige rapport, met overal commentaar van Stefan, gaat dieper in op elk van deze thema’s – van het dilemma van de recycleerbaarheid en de investeringskloof in automatisering tot wat regionale verschillen ons vertellen over de wereldwijde gereedheid.
“De industrie is voorbereid in termen van bewustzijn – iedereen ziet wat er komen gaat,” reflecteert Stefan. “Kennis is niet de beperking; dat is de investeringssnelheid.”
